یهودا اسکاریوتی یا یهودای اسخریوطی یکی از حواریون عیسی بود که مکان وی را به دشمنانش نشان داد.
بنابر کتاب مقدس و باور مسیحیان، «یهودا»، یکی از دوازده رسول مسیح، با دریافت سی سکه نقره رشوه او را به حاکمان یهودی رم نشان داد. آنان نیز عیسی را به شیوه دردناکی به صلیب کشیدند. در کتاب مقدس و در انجیل متی دربارهٔ یهودا گفته شده‌است که وی با شتاب از این عمل خود پوزش خواست و پس از بازگرداندن سی سکه نقره، خود را حلق‌آویز کرد.
نزدیک به دو هزار سال است که نام «یهودا»، سی سکه نقره پاداش وی، و بوسه‌ای که به عیسی داد تا خود و عیسی را به سربازان رومی بشناساند، به‌عنوان نمادهای خیانت در فرهنگ غرب مطرح است. به اعتقاد برخی مورخان، افزون بر چهار انجیل معتبر مسیحیان یعنی متی، مرقس، لوقا و یوحنا، یهودا نیز انجیلی دربارهٔ زندگی مسیح نوشته‌است. نسخه اصلی و دست‌نوشته «انجیل یهودا»، مربوط به سده دوم پس از میلاد، مدت‌ها پیش از میان رفته‌است و انجیلی که هم‌اینک با نام «انجیل یهودا» در دست است، دارای اعتبار مشکوکی است.
حواری مسیح که به نام شمعون قانوی یا شمعون قَنانی شناخته می‌شود. نام وی در انجیل لوقا باب ۶ آیه ۱۵ و اعمال رسولان باب ۱ آیه ۱۳ برده شده‌است. وی به عنوان فدایی و غیور نیز شناخته می‌شد.
یهودا یا تادئوس یکی از حواریون عیسی است. او گاهی به نام برادر مسیح نام برده می‌شود اما نباید با یهودای اسخریوطی اشتباه گرفته شود.
وی بنیان‌گذار مذهب کلیسای حواری ارمنی شناخته می‌شود و کلیسایی در ایران (کنونی) به نام قره‌کلیسا به نام او ساخته و به وی تقدیم شده است.
باقیمانده‌های جسد او بعد از قتل در لوان (سوریه کنونی)، به روم برده شد. مدفن وی هم‌اکنون در کلیسای سنت باسیل واتیکان می‌باشد.
برخی منابع وی را مدفون در کلیسایی در ارمنستان کنونی (در نزدیکی دریاچه سوان) و برخی دیگر منابع وی را مدفون در کلیسایی در رشته کوه‌های پامیر می‌دانند.
