مزمور اول
مزمور اول
1. خوشا به حال کسی که به مشورت شریران نرود و به راه گناهکاران نایستد، و در مجلس استهزاءکنندگان ننشیند
2. بلکه رغبت او در شریعت خد.اوند است، و روز و شب در شریعت او تفکر میکند
3. پس مثل درختی نشانده نزد نهرهای آب خواهد بود، که میوة خود را در موسمش میدهد، و برگش پژمرده نمیگردد، و هرآنچه میکند نیکانجام خواهد بود
4. شریران چنین نیستند، بلکه مثل کاهند که باد آن را پراکنده میکند
5. پس شریران در داوری نخواهند ایستاد، و نه گناهکاران در جماعت عادلان
6. زیرا خد.اوند طریق عادلان را میداند، ولی طریق گناهکاران فنا خواهد شد
